Categoriearchief: Vrije tijd

The Martian (Film)

Bij het stuk over het boek had ik al aangegeven dat het boek verfilmd is en dat er inmiddels een trailer was, maar in aanloop naar de film is nu ook de promotie gestart. In (tot dusver) twee filmpjes wordt de crew van de ARES missie voorgesteld en krijg je inzicht in het resultaat van een training in 10 dagen isolatie.

Ik moet zeggen dat het ze beter dan verwacht gelukt is om de humor uit het boek goed over te zetten op de spelers van de film. Gezien het boek juist goed is door het type humor van de hoofdrolspeler was ik bang dat de film wat tegen zou vallen door het niet goed over kunnen nemen van die humor. Maar als deze twee promo’s een goede indicator zijn komt dat dus alsnog goed. De twee onderstaande filmpjes geven niets weg van het verhaal, dus die kan je sowieso veilig kijken. De trailer is ook mooi, maar geeft wat mij betreft net wat teveel info over het verhaal.

Ik verwacht dat er in de komende tijd nog wel meer promo’s op het kanaal komen te staan.

Boek: Armada (Ernest Cline)

Eergisteren schreef ik over het boek Ready Player One, een goed geschreven boek met een nadruk op de gaming cultuur. Toen het nieuwe boek werd aangekondigd hebben we dat meteen besteld. Toen het boek daadwerkelijk uit kwam ben ik het eigenlijk direct zodra ik tijd had gaan lezen. Grofweg 5 dagen later was het boek weer uit (370 pagina’s dus een relatief dun boek).

Het boek leest dus wel lekker weg, qua schrijfstijl is het in lijn met zijn eerdere boek. Je wordt echt meegenomen in de beleving van de hoofdpersoon en het gehele verhaal is vanuit zijn optiek geschreven. Het verhaal is allen helaas vrij simpel opgezet en eigenlijk laat de uitkomst zich al vrij voeg in het boek raden. Dit komt niet op de laatste plaats omdat het verhaal grofweg is overgenomen van het eerste verhaal over Ender’s Game.

Dat is dan meteen ook een groot nadeel aan het boek, alhoewel het leuk geschreven is komt het verhaal wel heel erg over als een kopie van bestaande verhalen, iets meer creativiteit van de schrijver was dus meer dan welkom geweest.

Dit maakt het overigens niet meteen een slecht boek, zeker als je Ender’s Game niet gelezen hebt zal je geen “last” hebben van de overlap in de verhalen.

Over de inhoud van het boek kan ik niet al te veel vertellen zonder meteen teveel weg te geven. Maar als je Ready Player One een leuk boek vond kan je in ieder geval ook veilig dit boek lezen, zeker gezien het niet al te dik is ben je er ook zo doorheen. Een leuk boek dus voor tussendoor, maar zeker geen hoogstaand boek waar we het nog jaren over gaan hebben.

Boek: Ready Player One (Ernest Cline)

Eerder had ik het al over boeken die echt blijven hangen, Ready Player One is zo’n boek. Deels komt dit wel doordat ik natuurlijk erg veel in aanraking kom met de diverse games, en de ontwikkelingen op dat vlak van dichtbij mee maak. Ik kan ook niet wachten op de full immersive experience zoals die in het boek voor komt :).

Het boek is erg vlot geschreven en speelt zich af in de toekomst. Het grootste deel van het dagelijkse leven vind plaats in een virtuele wereld. De echte wereld is eigenlijk zo goed als opgebruikt, de verschillen tussen arm en rijk zijn enorm en mensen wonen min of meer in opgestapelde trailerparks zonder al te veel voorzieningen.

In de virtuele wereld is na het overlijden van de oprichter van het bedrijf dat die wereld gebouwd heeft een competitie gestart, de winnaar van deze competitie krijgt het vermogen en het bezit van de oprichter. Gezien de enorme waarde van deze prijs duikt de hele wereld op de quest. Naarmate de tijd vordert haken steeds meer mensen af, totdat de hoofdrolspeler er als eerste in slaagt om een deel van de quest op te lossen.

Vanaf dat moment is de aandacht voor de prijs natuurlijk weer volledig terug, met alle positieve en negatieve gevolgen van dien.

Het leuke aan dit boek zijn de referenties naar de gaming cultuur zoals we die nu kennen, Wil Wheaton heeft bijvoorbeeld een kleine rol in het boek (en heeft ook het audioboek ingesproken trouwens) en zo zijn er meer dan genoeg referenties naar hedendaagse en oude games. Verder geeft het wel aardig inzicht in een mogelijke toekomst als de techniek rondom VR (Virtual Reality) zich verder blijft ontwikkelen, bijvoorbeeld wat er op sociaal vlak allemaal mis kan gaan als we daar te ver in door slaan.

Als je gamer bent en graag boeken leest is dit een must-read, als je geen boeken leest kan je ook nog even op de verfilming wachten :).

Boek: The Martian (Andy Weir)

Af en toe kom je een boek tegen dat je eigenlijk wel moet delen. Van de 11 boeken die ik dit jaar tot op heden gelezen heb vallen er twee in deze categorie, de 2e bewaar ik voor later, maar in dit geval wil ik het even over The Martian van Andy Weir hebben.

Het boek draait om de hoofrolspeler die door een ongeluk achter blijft op Mars. Gezien de omstandigheden verwacht eigenlijk iedereen dat hij dit niet overleefd heeft, maar dit blijkt toch net even anders uit te pakken. Het grootste deel van het boek draait vervolgens om hoe hij kan overleven op Mars, en later in het verhaal, hoe ze hem dan terug gaan halen.

Allereerst is het boek erg leuk geschreven, iemand die helemaal alleen op een andere planeet zit en een vrij uitzichtloze toekomst heeft wordt vanzelf redelijk cynisch, en dat komt erg goed uit de verf in dit boek. Daarnaast is het verhaal erg goed en boeiend geschreven, dit is een van die boeken die je eigenlijk aan een stuk door wil lezen, op een enkel moment na is het verhaal ook eigenlijk nergens te langdradig, en alles wat voorbij komt heeft zo zijn rol in het verhaal. Geen eindeloze stukken opvulling die niets toevoegen aan het geheel dus.

Het boek is misschien nog wel het meest geroemd om de technische correctheid. De schrijver heeft zelfs de data die in het boek gebruikt zijn zo gekozen dat ze kloppend zijn met het jaartal waarin alles speelt en de mogelijkheden om naar Mars te reizen op die data. Tevens zijn alle technische trucks die hij uit moet halen om te overleven en in ieder geval in theorie goed haalbaar.

De mensen die geen zin hebben om het boek te lezen hebben ook geluk, het boek is inmiddels verfilmd en de film komt later dit jaar uit. De trailer geeft wat mij betreft eigenlijk net teveel weg, maar zet in ieder geval wel de toon voor de film :).

Wel jammer dat ze voor Matt Damon gekozen hebben, ik hem eigenlijk niet bij het personage in het boek passen, maar wie weet valt het mee.

Tot slot is er nog wel een leuk interview met Andy Weir door Adam Savage (Mythbusters), er zitten wel wat “spoilers” in, maar op zich kan je het interview wel kijken voor je de film gaat zien of het boek gaat lezen.

CampZone 2015

Vannacht is de 15e editie van CampZone van start gegaan, alhoewel ik dit jaar (helaas) andere dingen te doen heb ben ik in ieder geval wel naar de opening gegaan, het zou immers zonde zijn om voor het eerst in 15 jaar een opening te moeten missen 🙂

Behalve dat het vannacht wat koud was zat de sfeer er in ieder geval weer goed in 🙂 de traditionele stoet met mensen die ruim voor de opening al in de rij waren gaan staan was uiteraard ook weer aanwezig. Daarna is het altijd leuk om even te kijken naar de grote hoeveelheden mensen die in het donker hun tent op gaan bouwen om zo de eerste nacht door te komen.

Ik ga de gezelligheid in ieder geval wel missen, maar het is voor een goed doel, als het goed is hebben we rond het einde van CampZone eindelijk de financiering voor ons nieuwe huis definitief rond en kunnen we eindelijk gaan verhuizen :).

De thuisblijvers kunnen in ieder geval wel nog iets van de sfeer meepakken door de Twitch.tv stream te volgen :).

IoT – ESP8266 gepruts

Een tijdje terug ben ik bezig geweest met het aansturen van mijn KlikAanKlikUit lampen via een Raspberry, rond die tijd kwam ook ineens Andries met een reeks blogposts  over het draadloos aansturen / dimmen van ledverlichting. Dat triggerde mij om me eens te verdiepen in dat soort systemen en de mogelijkheden die daarbij komen kijken.

Als we bedrijven als Intel mogen geloven moet The Internet of Things (IoT) DE toekomst worden op technologisch vlak. Dat zou er op neer komen dat zo’n beetje alles om je heen is aangesloten op het internet, waardoor je altijd alles kan monitoren, je op afstand je lampen aan / uit kan zetten, je de wasmachine kan starten, thermostaat kan instellen enzovoorts. Er zijn meerdere mogelijkheden om dit te realiseren, maar WiFi is hiervoor het meest toegankelijk als je er zelf mee aan de slag wil.

Dit is waar de ESP8266 een rol gaat spelen, via de posts van Andries raakte ik bekend met het bestaan van dit platform (ESP8266)

esp8266 ESP-01

Door de chip te flashen met een NodeMCU firmware kan je de aansturing van het “systeem” in LUA schrijven. Mijn Lua kennis is ongeveer net zo groot als mijn kennis over curling, dus daar ligt nog wel een kleine uitdaging. Maar juist dat uitzoekwerk maakt het wel leuk om hier tijd aan te spenderen.

Als eerste project ben ik maar eens begonnen met het nabouwen van het project van Andries (met wat kleine aanpassingen), een mooie oefening om ook het solderen weer eens onder de knie te krijgen. Ondertussen heb ik gewoon om te proberen ook een printje gemaakt waarmee ik via WiFi en mijn Raspberry (als webserver) mijn lampen aan en uit kan zetten, het programma en de print zijn erg basic, maar het is wel bijzonder bevredigend om zoiets zelf te maken.

Heel kort samengevat wordt er een web request gestuurd naar de Raspberry op het moment dat een van de twee GPIO poorten op de ESP8266 naar High gaat (er dus spanning op komt te staan), dit gebeurt wanneer de drukknop ingedrukt is.

Je kan diverse sensors aan het systeem knopen waarvan je de output relatief eenvoudig naar een webserver kan versturen, deze informatie kan je dan vervolgens weer voor uiteenlopende zaken gebruiken.

Al met al leuk speelgoed, mocht ik ergens nog een keer een toepassing bedenken waarvan ik denk dat deze ook nuttig kan zijn voor anderen zal ik eens een uitgebreid verslag / instructie schrijven.

Wintersport 2015

Vorige week was het tijd voor onze winterpsort vakantie. Samen met Bo en Inge zijn we ruim 1.000 km naar het zuid-oosten gereden om deze keer uit te komen op het Landal park in Katschberg.

De heenreis verliep redelijk soepel, op wat kleine stukjes file na hebben we eigenlijk vrij vlot door kunnen rijden. Totdat we in Oostenrijk waren was de stemming ook super, echter naarmate we dichter bij onze bestemming kwamen begon het eerst te regenen, en vervolgens echt te storten. De gehele route hebben we geen sneeuw gezien, alleen regen, regen en vooral veel groene / bruine bergen en dalen.

Dit tot we de laatste weg naar Katschberg indraaien, de regen slaat om in sneeuw, en een kleine 500 meter verder ontkomen we er niet aan om de sneeuwkettingen op te leggen (voor alles is een eerste keer..). Gelukkig hadden we deze bij en konden we binnen 15 minuten na wat gedoe met wat Slovenen onze rit vervolgen.

Sneeuwkettingen

De laatste 5 km hadden we zonder sneeuwkettingen niet kunnen halen en bij aankomst is eigenlijk zo ver we kunnen kijken alles wit. Grappig hoeveel verschil een paar honderd meter kunnen maken. We hadden allemaal al een hele korte treurige vakantie in ons hoofd zitten, maar gelukkig is dat anders uitgepakt.

Uitzicht vanuit café

We hebben een week lang perfect weer gehad en alle dagen goed kunnen skiën, we zijn uit eten geweest en hebben van de mogelijkheid om in het huisje zelf te koken gebruik gemaakt. Verder hebben we herhaaldelijk aangetoond dat ik Carcassonne maar niet kan winnen van de andere drie aanwezigen.

Carcassonne

We hebben bewust voor deze week gekozen omdat dat een week is waarop zover wij kunnen vinden geen schoolvakanties te vinden zijn in Europa, en dat lijkt prima gelukt. We hebben dagen gehad waarop je het idee hebt dat er maar een man of twintig op de pistes te vinden waren. Lekker rustig en alle ruimte voor onszelf.

Na een week lekker rustig aan doen zijn we gisteren weer naar huis gereden, in tegenstelling tot de heenweg was zo ongeveer de hele terugrit alles wit en hebben we goed veel last gehad van sneeuw en files. Maar als je dan eenmaal thuis bent is het ook wel weer fijn om alles op te kunnen ruimen en lekker in je eigen bed te slapen.

Op naar de volgende vakantie, in April zoeken we de warmte van Las Vegas weer eens op 🙂

Weekendje Rome

Anderhalve week geleden begon het toch weer te jeuken om nog even iets van mooi weer op te zoeken, na het nodige zoekwerk viel de keuze op Rome. Lieneke en ik waren hier beiden nog nooit geweest en via AirBNB vonden we ook nog eens een bijzonder leuk appartementje voor een redelijk normale prijs, toen restte alleen nog even het boeken van de vliegtickets en zo was het weekendje weg zo geregeld :).

Dus van 10 tot en met 13 oktober hebben we 4 dagen rondgelopen in het zonnige Rome (27 – 30 graden). In eerste instantie hadden we gezien de tijd eigenlijk veel met het openbaar vervoer willen doen, maar gezien de ligging van het appartement hebben we gelukkig eigenlijk alles lopend kunnen doen. Dat had wel als gevolg dat we iedere dag ongeveer 16 km gelopen hebben, maar dan hadden we ten minste ook direct een excuus om veel te kunnen eten ;).

Rome is een stad waarin het echt lijk of de tijd heeft stilgestaan, geen grote glimmende wolkenkrabbers in het centrum van deze stad.. Elke hoek van iedere straat heeft wel zijn eigen verhaal en overal valt wat te zien, natuurlijk zijn er de talloze bekende bezienswaardigheden, maar zelfs als je daar even niet op let zie je in de kleine straatjes altijd wel wat moois of opvallends.

Daarbij zijn de Italianen zolang ze niet in hun auto zitten voor zover wij meegemaakt hebben allemaal erg vriendelijk en behulpzaam.

Wat ons betreft zeker een aanrader 🙂

Tot slot nog wat foto’s en binnenkort ook weer een video!

Tabletop (Webseries)

In de afgelopen jaren hebben Lieneke en ik een aardige verzameling bordspellen bij elkaar gekocht / gekregen. Een aanzienlijk deel van deze spellen had ik nooit gekend als de webserie Tabletop niet had bestaan.

Tabletop is een show die gerund wordt door Wil Wheaton (oa bekend als zichzelf uit The Big Bang Theory en voor de wat ouderen onder ons uit Star Trek). Iedere 2 weken speelt hij een ander bordspel met een aantal bekende personen, het spel wordt begrijpbaar uitgelegd en zoals vaak blijkt dat spellen in eerste instantie complex lijken, maar uiteindelijk goed te doen zijn. Een gezonde dosis humor en zelfspot maken de show af. Een greep uit de al bestaande afleveringen vind je hier.

Voorheen werden de shows min of meer betaald door Youtube, gezien dat programma stopt zijn de makers van de show (Wil Wheaton / Felicia Day ea.) op zoek naar funding voor het 3e seizoen. De keuze voor het verkrijgen van deze funding is blijkbaar gevallen op Indigogo, het meer “indie” platform wat vergelijkbaar is met Kickstarter. Na de eerste dag is gebleken dat het gestelde bedrag van 500.000 dollar geen probleem gaat zijn en het lijkt er op dat de 1.000.000 dollar voor 20 afleveringen + een extra RPG show ook nog wel haalbaar gaat zijn, maar alle hulp is natuurlijk welkom. Klik hier voor meer info over de Indigogo campaign.

Het kon natuurlijk niet zo zijn dat zo iets als dit op internet gebeurt dat er louter positief gereageerd wordt, er wordt meteen geklaagd over dat er bekende namen even gemakkelijk geld willen verdienen en dat 500k voor het maken van 15 afleveringen veel te veel geld is enzovoorts. Wat ik dan echt niet snap is dat ongeacht of het nou veel geld is of niet, je staat altijd vrij om niet mee te doen. Waarom moeten mensen dan meteen volledig door het lint gaan? Ze hadden er ook voor kunnen kiezen om het pay per view te maken, maar dat hebben ze niet gedaan. Ze hebben er voor gekozen de show voor iedereen beschikbaar te houden en zij die een bijdrage willen leveren kunnen dat doen. Maar toch is het nog niet goed genoeg blijkbaar.

Maar goed, ondanks het gezeur ben ik in ieder geval weer erg benieuwd naar de spellen die in het 3e seizoen voorbij gaan komen en ik vrees dat de collectie weer verder uitgebreid gaat worden :).