Categoriearchief: Social Networks

Snelle winst of loyale gebruikers?

Via onder andere Hennie werd ik vandaag op het onderstaande filmpje gewezen, het kost wat tijd om te kijken, maar als je (zakelijk) iets met Facebook doet kan ik je wel aanraden het even te bekijken.

Ik verwacht eigenlijk dat Facebook dit soort praktijken minder toegepast heeft voor het beursgenoteerd was, ieder weldenkend bedrijf dat verder kijkt dan het komende jaar zou namelijk niet op deze wijze zijn eigen graf graven. Maar aandeelhouders eisen nou eenmaal vaak direct resultaat, en niet over 10 jaar.

facebookOpvallend genoeg zien we vaker bij sociale netwerken dat er een punt komt waarop ze lijken te vergeten dat het om de gebruikers gaat, Facebook is hier sowieso al erg sterk in. Zo wordt van tijd tot tijd de standaard instelling van je standaard weergave aangepast. Dit wordt gedaan met als excuus dat hun algoritmes zo goed zijn dat je dan alleen de meest relevante berichten ziet. Of natuurlijk de meest betalende..

Wel zie je de laatste tijd steeds meer weerstand tegen dit soort “openbaringen”, door het groeiende privacybewustzijn gaan mensen meer nadenken over deze ontwikkelingen en zal je ook zien dat er steeds meer afkeer komt tegen deze ontwikkelingen. Dit speelt niet alleen bij Facebook, maar op meer vlakken zie je dat mensen meer gaan nadenken over wat er met hun gegevens gebeurt. Zoals vaker in deze situaties zie je dat bedrijven vast blijven houden aan hun “oude” gewoontes en deze drang tot het verzamelen van data en het zo breed mogelijk gebruiken daarvan koste wat kost door blijven drukken.

no-to-ubuntuDeze gegevens kunnen voor een hoop goede doeleinden gebruikt worden, maar dat zal dan met beleid, openheid en bovenal toestemming van de persoon in kwestie moeten gebeuren. Zover lijken de meeste bedrijven alleen nog niet te zijn. Zelfs bedrijven die voorheen gezien werden als “good” zoeken de grens op, zo heb je Canonical die een diepgaande integratie met de Amazon webshop hebben gerealiseerd in hun populaire Ubuntu linux distributie. Dit tot grote onvrede van het overgrote deel van de traditioneel zeer loyale gebruikersgroep.

Ook in dit geval gaan we de komende tijd zien wat een dergelijke actie doet met de loyaliteit van je klanten, maar het lijkt er op dat het effect niet bijzonder positief gaat zijn. Je kan je dan ook afvragen of het op korte termijn proberen wel wat geld te verdienen in verhouding staat tot een lange en goede relatie met je klant.

Waar ik de komende jaren in ieder geval benieuwd naar ben is hoe lang bedrijven als Facebook hier mee weg gaan komen. We hebben bedrijven zoals Hyves zien komen en gaan en het is de vraag of het nu nog zo grote en machtige Facebook wel de geschiedenis in zal gaan als een platform wat we met zijn allen over 10 jaar nog gebruiken. Ik denk in ieder geval wel dat we de komende jaren gaan zien dat de consument langzaam maar zeker om leert te gaan met de macht die ze hebben op een platform als het Internet, de vraag is dan wel weer of we daar altijd even goed mee om zullen gaan met zijn allen.

Boek: The Circle (Dave Eggers)

Sinds ik eigenlijk alleen nog maar boeken lees op mijn Kindle neem ik ook steeds vaker het risico om na het uitlezen van een boek maar gewoon het volgende door Amazon geadviseerde boek te kopen. Meestal gaat dat goed, en ook voor dit boek ging dat goed tot het echt absoluut waardeloze einde. Ik heb ondertussen al een paar boeken gelezen waarvan ik echt het idee heb dat de schrijver na het behalen van het afgesproken aantal pagina’s nog even snel 2 pagina’s besteed heeft aan het afronden afkappen van het verhaal om er maar vanaf te zijn.

Het verhaal gaat over de hoofdrolspeelster Mae die een baan krijgt bij een bedrijf dat verdacht veel weg heeft van een combinatie van Facebook en Google. In het begin is alles mooi en zijn de mogelijkheden binnen het bedrijf onbeperkt, maar al snel blijkt er een bepaalde mate van toewijding verwacht te worden waarvan je je kan afvragen of dat wel helemaal gezond is. In het geval van Mae overwint de drang naar bevestiging en aandacht het van het rationele denken wat de nodige problemen met haar ouders en vrienden van buiten het bedrijf met zich mee brengt.

Ondertussen groeit het bedrijf als kool en daarmee ook de invloed van het bedrijf, waarbij het uitgangspunt is dat wanneer niemand iets te verbergen heeft en overal camera’s hangen er een perfecte wereld ontstaat. Dat in combinatie met het koppelen en indexeren van alle beschikbare informatie zou er voor moeten zorgen dat mensen ultiem gelukkig worden. Men zou altijd weten waar iedereen is en hoeft zich nooit meer ergens druk over te maken. Echte weerstand tegen deze ideologie is er niet, en daar waar die wel opdrukt worden de leden van dit “sociale” netwerk ingezet om dat even de kop in te drukken door die mensen even duidelijk uit te leggen dat ze er helemaal naast zitten.

De mate waarin dit alles uitgeschreven is en hoe je ziet wat voor een gevolgen dit alles heeft is zo geschreven dat je zeker in het begin van het boek nog wel het idee hebt dat er wel wat te zeggen valt voor de aanpak van het bedrijf. Later in het boek worden ook steeds meer de negatieve kanten zichtbaar. Helaas wordt het boek op een hele vreemde manier afgeraffeld waardoor het verhaal niet echt wordt afgesloten, maar ook niet echt ruimte laat voor een vervolg.

Of ik het boek zou aanraden weet ik eigenlijk niet, het boek is net te dik om even snel tussendoor te lezen (500 blz) en het einde van het boek zorgt er voor dat het boek eigenlijk zijn geld niet waard is. Anderzijds, als je wat hebt met social media en op zoek bent naar een boek over welke kant het op gaat als we ons echte leven uit het oog verliezen is dit misschien wel een goed boek om te lezen.

circle

Online klagen

Tegenwoordig zoek je voor je een hotel of vakantie boekt of een product koopt vaak op internet naar beoordelingen van andere mensen, deze beoordelingen neem je vervolgens mee in je keuze van je vakantie. Zo schrijf ik al tijden van alle restuarants waar ik eet, hotels waar ik slaap en reizen die ik maak op diverse sites een review, in eerste instantie eigenlijk met de gedachte om andere bezoekers te helpen.

Zoover logoZoals sommige lezers wel weten heb ik vorige week twee weken geleden in Heerlen een niet al te beste ervaring gehad in een hotel, ik heb daar dus ook een beoordeling over geschreven, in dit geval betrof het overigens eerder een veroordeling dan een beoordeling. Tot mijn verbazing werd ik de maandag er na gebeld door het hotel, het was een heel positief gesprek en ze waren oprecht geïnteresseerd in mijn beoordeling. Toevallig moest ik deze week weer in Heerlen zijn en ik heb er voor gekozen om weer hetzelfde hotel te pakken, alleen deze keer een andere (duurdere) kamer.

Toen ik gisteren aankwam in het hotel werd tot mijn verbazing de hotelmanager er bij gehaald. Alhoewel dit in eerste instantie misschien heel negatief over komt was het dat helemaal niet. Ze was oprecht geïnteresseerd in de reden waarom ik er voor gekozen had om een publieke review te schrijven in plaats van een gerichte mail of brief. Die vraag zette mij aan het denken en ik ben daar later op de avond nog eens op terug gekomen toen we haar nog eens troffen.

Ik heb namelijk niet echt een goed antwoord op deze vraag, ik schrijf de reviews niet omdat ik een compensatie van het hotel wil of verwacht, als dat het doel was zou ik altijd met een brief / mail beginnen en eventueel later hier een artikel schrijven, ik zou er nooit voor kiezen om een negatieve review te gebruiken als “chantage” middel. Toch is het dan vreemd dat ik er toch voor kies om een dergelijk negatief verhaal online te zetten, ik weet dat een dergelijke situatie zoals ik getroffen heb een uitzondering moet zijn, maar toch schrijf ik het op een dergelijke site. Ik heb overigens geen spijt van het feit dat ik dat gedaan heb, maar ik kan ook niet echt onderbouwen waar ik daarvoor kies. Als ik alleen maar mensen zou willen behoeden voor dezelfde fout die ik gemaakt heb zou ik volstaan met het advies om te vragen om een kamer die niet in de nog te renoveren vleugel ligt.

Het was in ieder geval leuk om het er met iemand uit het hotelwezen over te hebben omdat je dan ook de andere kant van het verhaal mee krijgt, ik snap dat het voor de andere kant lastig kan zijn om te bepalen hoe nou om te gaan met deze situatie, als je publiekelijk toe blijft geven aan dergelijke “klachten” krijg je mensen die daar misbruik van gaan maken, maar nooit reageren geeft weer een beeld dat het je niets kan schelen. Overigens zijn mensen die deze reviews annoniem schrijven wel slecht bezig wat mij betreft, veel annonieme reviews zijn in mijn ogen ook een teken van een onbetrouwbare review website.

Ik vraag me nu vooral af hoe de mensen die tot hier gelezen hebben hier over denken, dus laat even een reactie achter met jouw mening op dit gebied :).

Crowdfunding

Door de opkomst van het internet zijn mensen anders met elkaar gaan communiceren, niet alleen is het contact over lange afstanden vele malen gemakkelijker en goedkoper geworden, maar het platform bied zo goed als onbeperkte mogelijkheden en is voor ongeveer iedereen beschikbaar. Dat dit platform ook voor allerlei andere zaken bruikbaar is komt natuurlijk niet als een verrassing, maar het is iedere keer weer leuk om te zien hoe verrassende nieuwe concepten ineens groot kunnen worden.

Als je een jaar of 5 geleden mensen gevraagd had wat crowdfunding was zou een enkeling eventueel gezegd hebben dat dat het verkopen van aandelen aan het generale publiek zou zijn, voor de rest verwacht ik dat je vooral vreemd aangekeken zou worden. Toch is dit waarschijnlijk mede door de crisis een nieuwe trend op internet die sterk in opkomst is. Voorheen als je een goed idee had kon je je hand ophouden bij de bank, en met een goed idee wilden ze je dan wel helpen, mocht dat geen optie zijn was je aangewezen op je directe familie en vrienden / kennissen.

Crowdfunding brengt verandering in die situatie, als jij een goed idee hebt kan je dat op internet plaatsen en dan op zoek naar mensen die daar een bijdrage aan willen doen, niet zo zeer in ruil voor een aandeel in het bedrijf, maar in ruil voor het product en eventueel wat extra’s. Kickstarter brengt deze aanpak naar een hoger plan door een platform aan te bieden.

Met steeds mee voorbeelden van succesvolle crowdfunding verhalen zou je bijna gaan denken dat dit DE manier is om je plan te financieren, echter, wat snel vergeten wordt is dat een groot deel van de projecten op onder andere Kickstarter de finish niet haalt. Je hebt nog steeds een stuk momentum nodig op de diverse (social)media om voldoende backers voor je project te krijgen. En zelfs als je genoeg funding binnen haalt betekend dat niet direct een groot succes, en dat is meteen ook waar er een groot gevaar om de hoek komt kijken.

Mensen zijn gewend om te betalen voor een product dat je koopt en vervolgens geleverd krijgt, bij financiële risico’s denk je niet meteen aan het kopen van bijvoorbeeld een spel. Alhoewel het vaak niet om grote bedragen gaat (uitzonderingen daar gelaten) steek je bij crowdfunding een bedrag in de belofte van een product, en alhoewel een partij zeer ervaren mag zijn, of echt een goed product hebben bedacht is er nog steeds geen garantie dat het product daadwerkelijk voor het opgehaalde bedrag gemaakt en geleverd kan worden. En wat gebeurt er dan precies?

Eigenlijk is het verhaal dan erg simpel, zo lang er geen sprake is van fraude of opzet heb je helemaal nergens recht op, je weet dat het een risico is en dat het dus ook mis kan gaan. Nou hebben ze bij Kickstarter wel een aantal aanpassingen gedaan waardoor de mensen die een crowdfunding opzetten nu ook de risico’s moeten benoemen en classificeren, maar nog steeds is er geen garantie dat het product geleverd gaat worden, en die garantie zal er ook nooit komen.

Toch heb ik ondanks dit risico inmiddels ergens rond de 150 euro gestoken in Kickstarter projecten waarbij ik bewust het risico loop dat het product misschien niet geleverd wordt. Maar in de gevallen waarbij het product wel geleverd wordt kan ik zeggen dat ik daar mijn  bijdrage aan geleverd heb, daarnaast heb ik er dan ook nog eens een leuk product aan over gehouden :).

Ik ben wel benieuwd hoe deze manier van financiering zich zal ontwikkelen. Je ziet al vele varianten van het concept zoals bijvoorbeeld de i-make-rotterdam voetgangers brug die betaald is uit donaties van particulieren en bedrijven uit de regio. Ik verwacht dat we in de toekomst, met het krimpende overheidsbudget nog wel vaker gaan zien dat gemeenschappen delen van de taken van de gemeente op gaan pakken en gaan financieren doormiddel van (lokale) crowdfunding. Of dit nou een goede ontwikkeling is kan ik niet echt eenduidig zeggen, maar het is in ieder geval een interessante ontwikkeling.

Ouya: Een game changing concept?

kickstarter logoNadat ik een tijdje geleden voor het eerst een project gesteund had via Kickstarter (Carmageddon) kijk ik daar regelmatig even rond om te zien of er nog leuke dingen bij zitten. Veel van de projecten die voorbij komen vind ik helemaal niets, aardig wat projecten halen de eindstreep dan ook niet, maar een aanzienlijk aantal ook wel. Het concept kickstarter is gebaseerd op crowdsourcing / crowdfunding en in een tijd dat banken dwars liggen en investeerders ook wel een keertje extra nadenken is het natuurlijk mooi om het geld dat je nodig hebt voor de ontwikkeling van je product op te halen bij de mensen die ook echt wat met je product hebben. Momenteel is het zo dat je gecompenseerd wordt voor je bijdrage doormiddel van de levering van het eindproduct (een van de opties), maar het is dus niet zo dat je een stukje van het bedrijf koopt zoals je bijvoorbeeld bij een aandeel zou doen, het succes van het Kickstarter project heeft dan ook geen gevolgen voor jou bijdrage, zolang het minimum bedrag maar gehaald wordt.

Maar ik dwaal af.. Gisteren kwam ik project Ouya tegen, en tot op heden kan ik alleen maar steeds positiever worden over dit project naarmate ik er langer over nadenk, natuurlijk zijn er ook nog beren op de weg, maar daarover verderop meer. Het project draait om een game console voor bij de TV op basis van Android, voor 99 dollar (+ 20 dollar verzendkosten) kan je een bijdrage leveren aan het project en ontvang je in maart 2013 een console met een controller. Klinkt niet als heel veel bijzonders, maar het potentieel van het product is enrom.

Ouya controller

Dat potentieel komt eignelijk voort uit drie zaken, op de eerste plaats is er de prijs, voor 99 dollar ben je in het bezit van het systeem, dit is een bedrag dat voor veel meer mensen behapbaar is als de prijs van een nieuwe console zoals de Xbox of de PS3, het bereik is daarmee ook vele malen groter. Daarnaast speelt op prijs gebied ook nog het soort game mee, op Android heb je natuurlijk niet de echte grote games zoals een Battlefield 3 zoals we dat nu op de PC kunnen spelen, maar bijvoorbeeld GTA 3 is wel beschikbaar op Android, tegenover deze “beperking” staat dan uiteraard ook een lagere prijs, een spelletje van 99 cent is natuurlijk zo gekocht. De makers van de Ouya streven er naar om alle spellen die beschikbaar komen minimaal deels free to play te maken waarbij extra functionaliteiten via micro transacties bij gekocht kunnen worden. Alhoewel ik hier lang niet altijd voorstander van ben is het in combinatie met dit concept een gouden idee denk ik.

Het tweede punt waar het platform zijn potentieel aan ontleed is de openheid van het platform, alle gebruikers kunnen aanpassingen maken aan het systeem, rooten heeft geen gevolgen voor de garantie, zelfs de hardware mag gemodificeerd worden. Nou zal dit alles voor de mainstream gebruiker niet direct gevolgen hebben maar het stimuleert wel de creativiteit van een bepaalde groep tweakende gebruikers, en vaak komen daar weer nieuwe ideeën / verbeteringen uit voort die als de producent daar voor open staat uiteindelijk ook in de standaard productie versies terug kunnen komen.

Ouya interface

Het laatste belangrijke punt is de keuze voor een bestaand platform, ze bouwen voort op Android, een OS dat we inmiddels terug zien op een groot deel van de mobiele telefoons en tablets, door het grote aanbod dat er al is en de ervaring die men al heeft met het platform is de acceptatie meteen al een stuk groter. Ook voor de applicatie / game ontwikkeling is dit een enorm voordeel, mensen hoeven geen speciale talen te leren of dure SDK’s de kopen om leuke dingen te maken voor deze console, dit zal een erg groot effect hebben op het aanbod dat direct bij de launch beschikbaar gaat zijn.

Toch is het niet alleen rozengeur en maneschijn voor wat betreft de Ouya, zoals het plaatje een stukje hier boven, mensen die geen Xbox hebben of nog niets van Windows 8 gezien hebben zal het niets zeggen, maar bij mij beginnen er toch wel een paar belletjes te rinkelen.. Ik verwacht dus nog wel wat gedoe over de interface, nou hoeft dat niet direct een drama te zijn, maar gezien de huidige tendens in patentenland zou dat wel eens een naar verhaal kunnen worden.

Daarnaast speelt ook het Android stukje nog wel een mogelijke probleemrol, Android is constant in ontwikkeling, momenteel wordt er gewerkt met de 4.0 versie van het systeem, maar wie weet hoeveel updates we wel niet verder zijn in maart 2013. Ik vraag me af hoe goed ze het systeem bij gaan houden en of alle ontwikkelaars die bij gaan (kunnen / willen) houden, dus ook dit kan nog wel een potentieel probleem zijn.

Maar als ik er zo over na denk zie ik het wel erg positief in, dus ik heb mijn pledge van 119 dollar al gedaan om in ieder geval verzekerd te zijn van mijn console in maart 2013.. Ik ben benieuwd of ze de belofte waar gaan maken.

De (on)mogelijkheden van social networks (3)

De vorige twee delen uit deze gingen vooral in op de medewerkers van de bedrijven in combinatie met social networks, dus wat doet het met de productie en wat voor een gevaren komen daar bij kijken voor de bedrijven waar deze mensen voor werken. Dit deel gaat minder in op eventuele problemen en de daaraan verbonden gevoglen maar is meer gericht op de mogelijkheden die deze nieuwe media / platformen bieden voor bedrijven. Er valt voor bedrijven namelijk meer dan genoeg te halen op deze social networks, maar niet geheel zonder gevaren.

Bedrijven kunnen tegen relatief lage kosten door gebruik te maken van de verschillende social networks in een korte periode een enorm publiek bereiken. Wanneer de juiste aanpak gehanteerd wordt en het bedrijf in kwestie een product heeft dat veel mensen aan zou kunnens spreken is dit medium in staat om je bedrijf een ware “jumpstart” te geven, je kan met een kleine investering je naamsbekendheid enorm vergroten. De kracht achter dit medium is dat mensen zelf kunnen kiezen wat ze willen doen / zien / lezen, oude media hebben het probleem dat het niet interactief genoeg is, wanneer je TV kijkt komen er reclames voorbij die je af zal moeten kijken, of je het nou leuk vind of niet en hetzelfde gaat natuurlijk op voor reclames in kranten, je kan er niet echt om heen kijken. Ik denk zelf dat het medium TV zoals we dat nu in Nederland kennen geen lang leven meer beschoren is, het verplicht kijken naar de tussenliggende reclames roept steeds meer weerstand op en de effectiviteit van deze reclames loopt daarmee ook hard terug. Met de nodige innovaties kijken we over 10 jaar nog steeds wel TV, maar niet meer zoals we dat nu doen.

lees meer…

Lees verder De (on)mogelijkheden van social networks (3)

De (on)mogelijkheden van social networks (2)

Dit is het tweede deel van de drie delen die ik zal schrijven over de (on)mogelijkheden van social networks. Waar ik in het vorige deel vooral in ging op de gevaren voor bedrijven wanneer hun medewerkers al dan niet bewust informatie delen met de rest van de wereld zal ik in dit deel meer in gaan op de gevolgen voor de productiviteit van de medewerkers. De meningen op dit gebied lopen nogal uiteen en ook hier gaat weer op dat het geen vaste regel is die gevolgd kan worden. Ieder bedrijf is anders en iedere medewerker gaat anders om met de door hem of haar verworven rechten en de bijbehorende plichten. Alhoewel dit toch een onderdeel is van de (on)mogelijkheden van social networks ga ik eerst vooral op het niet zakelijk gebruik van het internet in gezien de twee zaken in deze context onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.

Meer dan bij het vorige onderwerp zit er op het gebied van de gevolgen voor de productiviteit verschil tussen de diverse sociale media, het zal zich laten raden dat een spel als Farmville een grotere impact zal hebben dan een fototje op Twitter. Toch is het niet zo eenvoudig te bepalen wat je wel en niet aan de medewerkers beschikbaar wil stellen. Een groot deel van de gevolgen van het wel of niet vrijgeven van dit soort websites komt niet eens in het daadwerkelijk beschikbaar maken van de websites, maar in de beleving die dit oplevert voor de medewerker in kwestie. Beleving is in deze het toverwoord.

Lees verder…

Lees verder De (on)mogelijkheden van social networks (2)

De (on)mogelijkheden van social networks (1)

In drie delen ga ik in op de (on)mogelijkheden van de social networks zoals die er nu voor staan, ik bekijk de zaak vanuit bedrijfsmatig oogpunt. Het eerste deel gaat in op de potentiele veiligheidsrisico’s, het tweede deel zal in gaan op de gevolgen voor de productiviteit en tot slot zal ik in het derde deel ingaan op de bedrijfsmatige mogelijkheden en valkuilen.

Vandaag lezen we op het internet dat Duitse bedrijven social networks afsluiten voor hun medewerkers. Niet op de laatste plaats door de veiligheidsrisco’s die daar bij komen kijken, maar ook door de tijd die verloren gaat omdat hun medewerkers niet aan het werk zijn, maar met hun facebook profiel aan het spelen zijn. Dit is een van de punten waar wij het onze vorige kennissessie bij 2e2 over gehad hebben, moet je het gebruik van social networks op de werkvloer nou toestaan of tegen gaan en wat zouden dan de potentiele gevolgen zijn van een beslissing op dit gebied?

Laat ik even beginnen te melden dat het onderstaande mijn visie is op dit onderwerp en dat dat dus niet per definitie het juiste standpunt hoef te zijn.

Er valt voor beide standpunten wat te zeggen en eigenlijk is zowel het blokkeren als het vrijgeven van de social networking websites zoals facebook even goed te verdedigen. Maar het is dus nou net die situatie die het voor een bedrijf zo moeilijk maakt om daar een keuze in te maken, wel is het zo dat je als bedrijf op het moment dat je dit soort websites vrij geeft zo goed als niet meer terug kan. Reden genoeg dus om niet over een nacht ijs te gaan bij het maken van een keuze op dit gebied.

lees verder

Lees verder De (on)mogelijkheden van social networks (1)