Microsoft Surface Pro 3

Voor het werk sleep ik een steeds groter wordende stapel papier achter me aan, niet op de laatste plaats mijn notitieblok dat langzaamaan gevuld raakt met eindeloze aantekeningen van de meetings waar ik gedurende de week aan deel mag nemen. In een grijs verleden heb ik al eens geprobeerd dit “probleem” op te lossen met een bescrhijfbare e-reader maar dit ding bleek te langzaam om goed te kunnen gebruiken. Tijdens een meeting verscholen zitten achter je laptopscherm is ook niet echt optimaal en daarbij vind ik het zelf ook redelijk storend als iemand de hele tijd aan het typen is, dus dat was ook al geen optie.

Nou is Microsoft al een tijdje bezig met hun Surface lijn, een “tablet” die een laptop moet kunnen vervangen. Met de Surface Pro 3 (er is geen ARM RT versie meer) beginnen ze zowaar wel heel dicht bij te komen bij een apparaat dat inderdaad een laptop kan vervangen. Het werkt zelfs meer dan goed genoeg om dit stuk op te kunnen schrijven (met de typecover dan wel)..

Wat is nou precies een Surface Tablet dan? De nieuwste generatie betreft een tablet van 12″ met eigenlijk dezelfde hardware als die je in een moderne Ultrabook (kleine, maar snelle laptops) zou aantreffen. Deze tablet is qua dikte ongeveer vergelijkbaar met de eerste iPad en weegt ongeveer 800 gram. Het format is op zicht nog wel aardig in de hand te houden, maar het gewicht maakt hem eigenlijk net iets te zwaar om langdurig vast te houden, dat neemt overigens niet weg dat het gewicht voor een dergelijk apparaat eigenlijk bijzonder laag gehouden is.

De versie waar ik uiteindelijk voor gekozen heb is de Core i5 variant met 256GB Opslag en 8GB RAM, gezien ik hem wel echt als vervanger van mijn laptop wil gebruiken moest er wel voldoende ruimte beschikbaar zijn op de SSD, en extra RAM is altijd welkom. Er zijn ook nog twee goedkopere versies, maar de i3 versie met 64GB Opslag moet je hoe dan ook niet nemen, na het OS blijft er dan zo weining ruimte over dat je er niet al te veel meer mee kan. De i5 met 128GB zou nog wel een optie zijn, maar dan moet je wel rekening houden met de beperking in de hoeveelheid RAM en Opslag.

Verder is de typecover wel echt een must-have, Windows 8.1 Pro is nog net niet helemaal geschikt om zonder toetsenbord te gebruiken (alhoewel het overgrote deel prima gaat met de pen of touchscreen bediening). Bovendien typt de typecover tegenwoordig eigenlijk prima en is het meteen ook wel een redelijk goede screenprotector voor tijdens het transport van het tablet.

Ik heb de tablet nu een paar dagen, dus over de ervaring kan ik nog niet al te veel zeggen, maar de eerste indruk is in ieder geval erg goed. Het schrijven op het scherm vergt wat gewenning, maar is in ieder geval snel en duidelijk genoeg. De prestaties zijn tot op heden ook helemaal prima, ook heb ik even een stukje Civilization Beyond Earth kunnen testen en ook dat werkt eigenlijk naar behoren. Waar ik wel heel benieuwd naar ben is hoe goed Windows om kan gaan met het aansluiten van meerdere schermen waarop je vervolgens verschillende DPI Scaling  instellingen wil toepassen, morgen is de kabel binnen waarmee ik mijn werkscherm kan aansluiten en dan kan ik daar meer mee testen.

Het is de bedoeling om over ongeveer een maandje een uitgebreide review te schrijven over het gebruik van het tablet in mijn werk en thuis situatie. Mocht er voor die tijd nog iemand zijn met goede tips voor handig gebruik of handige apps hoor ik het graag :).

Andere delen:
MICROSOFT SURFACE PRO 3: TYPECOVER

MICROSOFT SURFACE PRO 3: PEN

MICROSOFT SURFACE PRO 3: TABLET

Weekendje Rome

Anderhalve week geleden begon het toch weer te jeuken om nog even iets van mooi weer op te zoeken, na het nodige zoekwerk viel de keuze op Rome. Lieneke en ik waren hier beiden nog nooit geweest en via AirBNB vonden we ook nog eens een bijzonder leuk appartementje voor een redelijk normale prijs, toen restte alleen nog even het boeken van de vliegtickets en zo was het weekendje weg zo geregeld :).

Dus van 10 tot en met 13 oktober hebben we 4 dagen rondgelopen in het zonnige Rome (27 – 30 graden). In eerste instantie hadden we gezien de tijd eigenlijk veel met het openbaar vervoer willen doen, maar gezien de ligging van het appartement hebben we gelukkig eigenlijk alles lopend kunnen doen. Dat had wel als gevolg dat we iedere dag ongeveer 16 km gelopen hebben, maar dan hadden we ten minste ook direct een excuus om veel te kunnen eten ;).

Rome is een stad waarin het echt lijk of de tijd heeft stilgestaan, geen grote glimmende wolkenkrabbers in het centrum van deze stad.. Elke hoek van iedere straat heeft wel zijn eigen verhaal en overal valt wat te zien, natuurlijk zijn er de talloze bekende bezienswaardigheden, maar zelfs als je daar even niet op let zie je in de kleine straatjes altijd wel wat moois of opvallends.

Daarbij zijn de Italianen zolang ze niet in hun auto zitten voor zover wij meegemaakt hebben allemaal erg vriendelijk en behulpzaam.

Wat ons betreft zeker een aanrader 🙂

Tot slot nog wat foto’s en binnenkort ook weer een video!