The Party 8

Na maanden van voorbereiding en vooral de laatste 2 maanden ook van erg hard werken is het dan bijna zo ver.. Morgen beginnen we met opbouwen van de 8e editie van The Party in het Beursgebouw Eindhoven. Alhoewel ik er deze keer nog niet zo’n zin in heb door de enorme druk waar we de laatste tijd onder stonden denk ik wel dat het voor de bezoekers weer een geweldig evenement gaat worden :).

Mijn taak in de afgelopen dagen stond vooral in het teken van het schrijven van een aantal cruciale nieuws / informatie berichten voor de bezoekers en het rondkrijgen van de laatste planningen.. Met morgen nog 3 mailings op het programma en vandaag nog 1 extra nieuwsbericht heb ik ook in de laatste dag voor het opbouwen nog een erg druk schema.. Maar gelukkig gaat het allemaal vrij vlotjes.. Toch ben ik wel blij als ik dinsdag terug kan kijken op een (hopelijk) geslaagd evenement en even wat rust heb 🙂

De komende dagen zal ik tijd proberen te vinden voor dagelijkse updates vanaf het evenement zelf 🙂

2e2 Snowevent 2010

Vorig weekend was het weer zo ver, samen met 80 collega’s vertrokken we weer naar Bad Gastein in Oostenrijk, lekker 2 dagen skiën, feesten en een beetje rondwandelen.. Of dat was ten minste de bedoeling..

Op de eerste dag ben ik na toch wel een paar uur skiën op een redelijk langzaam stuk ten val gekomen door mijn skies de kruisen en ze een een zachte hoop sneeuw te duwen. Helaas met de volle 88 kg op mijn linker schouder geland, iets dat daar zeer duidelijk niet voor gemaakt is. Na een pijnlijke tocht verder naar beneden heb ik me de rest van het weekend goed vermaakt met pijnstillers en uitrusten, ik denk dat ik de enige persoon ben die uitgeruster terug kwam van het skiën dan dat ik er heen ging.. Tussen het rusten door wel nog lekker gewandeld en de feestavond was ook weer een groot succes, ondanks dat ik dus niet echt mee kon doen door een zeer pijnlijke schouder..

Eenmaal terug in Nederland begon het gedoe pas echt.. Dinsdag naar de dokter, door de slijmbeursontsteking die ik inmiddels had kon hij nog niet kijken wat er precies mis was, dus met ontstekingsremmers naar huis. Vrijdag weer terug, even een paar testjes, met als conclusie, toch erger dan voorzien. Nou mag ik over een MAAND (!!) naar het ziekenhuis voor een gesprek met de orthopeed en rontgen fotos van mijn schouder. Tot die tijd fysiotherapie enzo. Maar de verwachting is dus nu dat ik een scheur in de kom van mijn schoudergewricht heb, niet dat ze daar wat aan kunnen doen, maar ik zou het toch wel graag zeker willen weten.

Tot slot, nog een paar foto’s van het weekendje in Oostenrijk 🙂 (klik op read more)

Lees verder 2e2 Snowevent 2010

TGPhosting

Een jaar of 7-8 geleden zijn we min of meer uit eigen behoefte begonnen met een klein webhosting bedrijf, dit hebben we al die jaren als een soort van erg uit de hand gelopen hobby in onze vrije tijd draaiend gehouden. Op een bepaald punt hebben we het team wat verder uitgebreid en vervolgens een KvK registratie geregeld, en zo werd het TGPhosting VOF.. We zijn van een paar klanten naar een kleine 100 gegroeid in de loop der tijd, helaas begonnen we ook te merken dat het allemaal teveel werk werd :(. En zo viel begin 2010 het besluit dat we op zoek moesten naar een andere partij die onze klanten over kon nemen, we hadden vanaf het eerste moment een sterke voorkeur voor een partij waar voor ons zo min mogelijk werk aan zou zitten.. Met dat in ons achterhoofd, en dus niet het proberen er zoveel mogelijk geld uit te trekken zijn we op pad gegaan, en gelukkig was het al snel raak :).

Afgelopen zaterdag hebben al onze klanten een brief gekregen met de mededeling dat alle klanten van TGPhosting over zijn gegaan naar Maxes Internet. Een partij waar wij vanaf de eerste dag de domeinnamen voor onze klanten registreerden.. Maxes kan betere ondersteuning bieden voor onze klanten en gezien de domeinnamen al bij deze partij zaten merken de klanten zo goed als niets van de overgang.

Al met al is het zo goed afgerond, maar geeft het toch een dubbel gevoel, we hebben toch iets opgebouwd wat er nu niet meer is, maar het is beter voor de klanten en beter voor onze vrije tijd 🙂

Palazzo 12-03-2010

Logo Palazzo

Gisteren was het na lang wachten dus eindelijk zo ver, we gingen naar Palazzo in Amsterdam :). Het was de bedoeling om met de trein te gaan, maar net nadat ik mijn ouders opgehaald had bleken er geen treinen tussen Eindhoven en Den Bosch te rijden.. Gelukkig hadden we de tijd genomen en konden we nog met de auto naar Bilthoven, daar bij 2e2 geparkeerd en naar het station gelopen. Uiteindelijk nog precies op de geplande tijd aangekomen bij de spiegeltijd naast Amsterdam Bijlmer ArenA.

Ik had er natuurlijk al een hoop over gelezen van te voren, maar ik kon me nog niet echt voorstellen wat ons nou precies te wachten stond. Eenmaal aangekomen hebben we de jassen opgehangen, even een wijntje vooraf gedronken om vervolgens plaats te kunnen nemen aan onze tafel in de “balzaal”. De sfeer die daar hangt kan je aardig afzien aan de foto’s het straalt een bijzondere sfeer uit. Het meest duidelijk is het nog wel op de filmpjes die ik onderaan gezet heb denk ik.

De avond begint vervolgens met de eerste gang, breekbrood met verschillende dingen om er op te doen, en daarbij een glas “Vin Mousseux Blanc Cuvee Trophee” oftewel, bruisende wijn ;). Dit is meteen ook het eerste deel van ons wijnarrangement dat we er bij genomen hadden. Dit was namelijk een van de redenen dat ik ooit zo wilde eten, maakt het nou echt zo’n verschil als de wijn door een sommelier bij je eten gekozen is? Nou, mijn ervaring van deze avond is dus ja, een echt bijpassende wijn heeft een bijzondere smaakervaring.

Na deze eerste gang begint de show eigenlijk pas echt.. En ik kan er niet heel veel meer over zeggen dan WOW!! er zitten een paar stukjes in die wat minder zijn, maar over het algemeen is het een aaneensluiting van spektakel en illusie. De show draait om “Het bal van de graaf” en gaat eigenlijk vooral om emoties. Er wordt steeds naar de volgende gang toe gewerkt, tijdens de gangen is er wel entertainment, maar duidelijk op de achtergrond om niet te veel af te doen aan het eten. En nu we het daar dan toch over hebben..

Het eten was eigenlijk waarvoor ik echt kwam, ik wilde eens ervaren hoe het is om een gangendiner van een topkok in combinatie met speciale wijnen te nuttigen. Herman den Blijker staat bekend om no-nonsense eten waarbij je niet na je etentje nog even naar de snackbar moet, en dat bleek inderdaad zo te zijn.. Maar wat was het eten goed zeg, alle gangen waren top, met als afsluiter een nagerecht waar je me midden in de nacht voor uit bed mag trekken..

Heel veel meer woorden wil ik er niet aan vuil maken, het was echt een superbelevenis.. Als het aan mij ligt, volgend jaar weer 🙂 !

100.000 (en een beetje)

Nee.. ik ben geen 100.000 jaar geworden, het is ook geen nieuw hoogtepunt op mijn bankrekening maar het aantal km”s dat ik in 1 jaar en 10 maanden met mijn (lease) Honda Civic Hybrid gereden heb.. De teller staat inmiddels op de 102.000 km alleen zou dat niet zo leuk gestaan hebben als titel van de nieuwspost..

2007 Honda Civic Hybrid
2007 Honda Civic Hybrid

Alhoewel ik over het algemeen tevreden was over de auto moet ik toch zeggen dat mijn gevoel over deze auto naar mate de tijd vorderd niet bepaald beter geworden is, niet alleen ben ik me meer gaan ergeren aan de kleine probleempuntjes uit het verleden, maar bepaalde zaken lijken ook steeds erger te worden.

Brandstofgebruik
Dit is misschien wel mijn allergrootste frustratie, nou zat ik vanaf dag 1 al niet eens dicht bij de specificaties die Honda op gaf, maar inmiddels zit ik dichter bij het dubbele dan de waardes die ik volgens de specs zou moeten hebben (4.5l per 100 km specs en 7.1l per 100 km in het echt).. Het lijkt er ook niet bepaald op dat dit nog beter gaat worden, dit in combinatie met een tank van 40 liter betekend dat wanneer ik iedere 3e dag na de vorige tankbeurt moet tanken, leuk voor de Freebees, niet leuk voor 2e2.. Maar dit zou dus een “groene” auto moeten zijn, ik denk zelfs dat er auto’s met een energielabel C zijn die zuiniger zijn dan deze..

Geluidsproductie
Deels komt dit door de echt waardeloze banden die onder de auto zitten, maar zelfs met nieuwe goede banden maakt de auto veel te veel lawaai van binnen, na een rit van werk naar huis heb ik gewoon suizende oren van de herrie in de auto, 90% van het lawaai komt van achter uit de auto wat volgens mij een gebrek aan isolatie als oorzaak heeft.. Mensen die achter in de auto zitten kunnen op de snelweg ook niet normaal met de mensen voor in de auto praten omdat de herrie alles overstemt..

Vering
Dit puntje heb ik ook al eens eerder aangegeven, de vering op de achteras is ronduit slecht, wanneer er meer dan 50 kg in de kofferbak ligt, of er 1 of meer mensen op de achterbank zitten is een kleine drempel al voldoende om volledig door de achtervering heen te klappen, dit heb ik al meerdere malen aangegeven bij de dealer, zij geven aan “by design” en zo wordt er dan vervolgens weer niets aan gedaan..

Zijn er dan ook nog pluspunten behalve de stapels Feebees? Jawel hoor, de auto rijd verder nog steeds fijn, stuurt goed, wegligging is redelijk en hij is redelijk vlot.. Maar de minpunten beginnen helaas wel te overheersen.. Maar ja, nog maar 58.000 km en dan komt er een andere..

The Reality X

Gezien ik de afgelopen week nog niet lang genoeg in de auto gezeten had besloten we dat een bezoekje aan The Reality X in Drachten een goed idee was, dat de echte reden het bezoeken van een andere grote Nederlandse Lanparty om eens wat mensen te spreken voor The Party laat ik gemakshalve verder even achterwegen..

The Reality ligt dus in Drachten, zoals het onderstaande kaartje laat zien is dat niet echt om de hoek.. Stefan wilde ook graag mee, dus de route ging vanuit Eindhoven via Utrecht naar Drachten en weer terug, met een kleine de-tour, maar daarover zo meer..


Grotere kaart weergeven

Met 730 deelnemers is The Reality na The Party de grootste Nederlandse indoor lanparty, zo iets ziet er altijd leuk uit en het is altijd weer gezellig om eens wat oude bekenden op te zoeken. Daarnaast staan daar natuurlijk ook een aantal bedrijven / orgnisaties waar we zelf ook mee samen werken (voor wie dat gemist heeft, ik vorm samen met Stefan, Steph, Andries en Bo het team dat The Party organiseerd), zo een maand voor het evenement is het goed om deze mensen ook even in persoon aan te spreken, er blijken dan altijd wel weer een paar dingetjes te zijn die anders tussen wal en schip geraakt zouden zijn.

Het evenement zelf zag er goed uit, het was gezellig, niet te warm niet te koud, voldoende rustruimtes enzovoorts.. We hebben er in totaal een kleine 3 uur rondgekeken voordat we weer terug naar Nederland vertrokken. We zijn er te kort geweest om verder een goed oordeel over het evenement te vellen, maar het zag er in ieder geval erg leuk uit 🙂 .

Al in Drachten hadden we Steph gebeld of we niet uit eten konden in Velp, dat bleken we qua tijd niet te gaan halen, maar samen met Steph, Iris, Glenn, Claudia, Rob, Stefan en Renee naar de bioscoop in Tilburg en daar eten (Glenn Claudia en Rob kwamen later) bleek nog wel haalbaar.. Dat Stefan dit 2 minuten te laat aan Renee door gaf waardoor zij al stond te koken was wat slordig.. Gezien Stefan en Renee The Book of Eli al gezien hadden zijn  zij een andere film gaan kijken, de rest heeft The Book of Eli dus gekeken, een film waar ik helemaal niets over kan vertellen zonder alles te verraden, behalve dan dat het verhaal op 1 A4’tje zou passen, maar dat de sfeer in de film en de ontknoping alles meer dan waard maakt 🙂

Toen ik thuis kwam had ik alweer 600 km gereden die dag, nu maar weer eens rustig aan doen met de km’s, niet meer dan de 1.000 wekelijkse woon-werk km’s..

Cebit 2010

Ik lig hopeloos ver achter met het posten van berichten hier, dus ik begin nu schaamteloos niet eens met het item dat het langst geleden is, maar eerst maar eens met het uitstapje naar de Cebit in Hannover dat Steph, Stefan, Bo en ik vorige week woensdag maakten.

Intel Extreme Masters

Woensdag ochtend, 4.30 uur de wekker, helaas de avond er voor weer veel te lang wakker gebleven, maar toch maar met veel moeite weer uit bed kunnen komen. Na het nodige opfriswerk mijn spullen bij elkaar gezocht en in de auto gesprongen om Bo op te halen in Son.. Na daar 15 minuten te laat te zijn aangekomen was het tijd om Steph op te halen in Heesch, eenmaal daar aangekomen was de vertraging alweer afgenomen tot 10 minuten, dus dat ging de goede kant op.. Gezien Stefan in Utrecht woont, en dat niet heel erg op de route ligt richting Hannover hadden we afgesproken bij de mac in Holten om vervolgens vanaf daar naar de Cebit in Hannover te rijden.. Klinkt eenvoudig, ware het niet dat het 422 km rijden is voor een enkele reis.. Omstreeks 10.00 uur waren we dan ook op de beurs.


Grotere kaart weergeven

Over de beurs zelf kan ik op zich nog uren vertellen, alleen dat heeft weer het gevolg dat niemand verder leest dan hier, dus dat laten we maar achterwegen.. Wel nog even wat hoogtepunten:

  • Gesprek met Uli (Intel) over de ontwikkeling en toekomst van CPU’s en CPU’s met een geintegreerde GPU (met die man kan je dagen lang praten)
  • Een enorme hal rondom de Intel Extreme Masters (Gaming)
  • Aardig wat gesprekjes voor DUH-Events met hopelijk toekomstige sponsors
  • Bo bekende dat hij ooit te snel zijn cafe latte mok weg pakte, en kon genieten van heerlijke warme opgeklopte geitenmelk
  • De verkoper van onder andere warmte camera’s wist te vertellen dat er geen bloedvaten in de tepels van vrouwen zaten..
  • Wist je dat de duitsers graag friet bij hun zout eten?
  • DE hit van 2010 is waterdichte TFT schermen :S (die hebben we echt stapels gezien op de beurs)
  • De Deutsche Messe in Hannover tot Nederlands grondgebied laten verklaren voor een Nederlandse lan met Nederlandse regels is zonder het leger waarschijnlijk niet haalbaar
  • Dingen in SAMENWERKING met Bo doen blijft lastig 😉

Nadat we tot omstreeks 17.30 over de beurs rondgelopen hadden was het tijd om terug naar Nederland te gaan, Stefan blijkt nog steeds moeite te hebben met zijn navigatie systeem, met gelukkig maar +- 15 minuten extra reistijd, maar ach, we vermaakten ons prima, dus we hebben het door de vingers gezien.. Na ook nog even te hebben gegeten in West Duitsland Oldenzaal was het tijd om Steph en Bo nog naar huis te brengen, en dan zelf uiteindelijk omstreeks 0.15 uur ook weer in bed te belanden..

Al met al hadden we geen van allen (op Stefan na dan) van de voren zin om naar de beurs te gaan, maar is het toch weer een bijzondere dag geworden :P, volgend jaar weer 🙂